URL jest zablokowany z powodu innego błędu 4xx

Co oznacza ten status

Google opisuje go krótko: serwer napotkał błąd 4xx, który nie pasuje do żadnego innego rodzaju problemu, i radzi użyć narzędzia do sprawdzania adresów URL (raport Indeksowanie stron). Własne statusy mają tylko Nie znaleziono (404), błąd 403 i błąd 401. Reszta rodziny trafia tutaj.

Według dokumentacji o kodach stanu (jak kody HTTP wpływają na roboty Google) wszystkie błędy 4xx poza 429 Google traktuje tak samo: treść ignoruje, a zindeksowane adresy usuwa z indeksu. Kod 429 czyta jako przeciążenie serwera i zwalnia skanowanie. Przegląd kodów zbiera hasło o kodach odpowiedzi HTTP.

Najczęstsze przyczyny

400 - adres ze złymi znakami

Link w szablonie z niezakodowaną spacją, cudzysłowem albo polskim znakiem, parametr z podwójnym ? albo adres sklejony z dwóch zmiennych. Dokumentacja (struktura adresów URL) wymaga kodowania procentowego znaków zarezerwowanych. Serwer albo CDN odrzuca takie żądanie.

405 - metoda niedozwolona

Adres formularza albo punkt końcowy API, który przyjmuje tylko POST. Googlebot wysyła GET, więc dostaje 405. Adres trafił do raportu z atrybutu action formularza albo z kodu JavaScript.

406 - treść nieakceptowalna

Serwer nie potrafi zwrócić formatu zgodnego z nagłówkiem Accept robota. Zdarza się przy regułach ModSecurity i aplikacjach projektowanych pod API.

410 - strona usunięta na stałe

Celowy kod dla trwale usuniętych stron. Problem zaczyna się, gdy 410 zwracają adresy, które wciąż są w nawigacji albo w mapie witryny.

414 - za długi adres

Nawigacja fasetowa dokleja kolejne filtry do adresu albo skrypt powtarza parametr w pętli. Serwer odrzuca za długie żądanie.

429 - za dużo żądań

Limit zapytań w CDN, wtyczce bezpieczeństwa albo aplikacji, liczony na adres IP. Googlebot szybko go przekracza. Zachowanie Google przy tym kodzie opisuje hasło o błędzie 429.

Jak to potwierdzić

Raport nie pokazuje numeru kodu, więc najpierw go ustal. W Search Console kliknij „Sprawdź URL” i uruchom test wersji opublikowanej. Pole „Pobranie strony” w sekcji Dostępność podaje przyczynę niepowodzenia (narzędzie do sprawdzania adresów URL).

Potem terminal:

• curl -I "https://example.com/strona/" - kod odpowiedzi i nagłówki dla zwykłego żądania GET,
• curl -I -X POST "https://example.com/strona/" - przy 405 pokaże, czy adres w ogóle obsługuje GET.

Przy 429 szukaj nagłówka Retry-After, a w logach serii żądań z zakresów Google tuż przed pierwszym 429. Adres IP weryfikuj zgodnie z dokumentacją (weryfikacja żądań Googlebota): odwrotne DNS musi wskazać domenę googlebot.com albo google.com, a zwykłe DNS tej nazwy wrócić do tego samego IP.

Przy 400 i 414 porównaj adres z raportu z adresem w kodzie strony odsyłającej. Różnica w kodowaniu znaków wskaże szablon do poprawy. Jeśli adres przekierowuje, błędny kod może zwracać dopiero cel, co pokaże sprawdzarka przekierowań.

Jak to naprawić

1. 400: popraw szablon generujący link i zakoduj znaki specjalne procentowo. Stare adresy przekieruj albo zostaw 404.
2. 405: wytnij adresy formularzy i API z linków widocznych dla robota. Nie przekierowuj ich na stronę główną.
3. 406: znajdź w logu ModSecurity regułę odrzucającą żądanie. Serwer ma zwracać HTML dla nagłówka Accept: text/html.
4. 410: zostaw, jeśli strona jest usunięta celowo, ale wytnij adres z mapy witryny i linków. Jeśli strona ma następcę, użyj przekierowania 301.
5. 414: ogranicz liczbę filtrów doklejanych do adresu i sprawdź, czy skrypt nie dokleja parametru w pętli.
6. 429: wyłącz limit dla zweryfikowanych zakresów IP Google. Jeśli robot naprawdę przeciąża serwer, dokumentacja (zmniejszanie szybkości indeksowania) dopuszcza 429 z nagłówkiem Retry-After tylko na kilka godzin do 1-2 dni.
7. Po naprawie uruchom test wersji opublikowanej dla kilku adresów i kliknij „Sprawdź poprawkę”.

Kiedy to w porządku, a kiedy działać

Kody 400, 405, 406 i 414 dotyczą zwykle adresów, których w ogóle nie powinno być w linkach. Kod 410 jest poprawny dla usuniętych stron i działa jak błąd 404. Kod 429 jako jedyny hamuje skanowanie całej domeny, więc wymaga reakcji tego samego dnia. Przed zgłoszeniem poprawki sprawdź adresy w sprawdzarce indeksowalności.

Jak pilnować na co dzień

IndexRise co noc sprawdza kody odpowiedzi monitorowanych stron. Kod 4xx na adresie, który we wzorcu odpowiadał 200, to zdarzenie krytyczne, potwierdzane w kolejnym sprawdzeniu, a 5xx zgłaszamy od razu. 429 traktujemy jako odmowę sprawdzenia: adres zachowuje ostatni znany stan, a projekt pokazuje, że zabezpieczenie serwisu nie wpuszcza monitoringu. Osobno raportujemy „nie udało się sprawdzić”, czyli przekroczony czas albo błąd DNS, bo wtedy kodu nie ma i trzeba patrzeć na dostępność serwera. Zakres sprawdzeń opisuje strona o monitoringu SEO.