Wiedza o SEO technicznym

Krótkie, praktyczne wyjaśnienia: najpierw odpowiedź, potem jak to sprawdzić i naprawić. Piszemy o tym, co na co dzień wykrywa nasz monitoring.

Przewodniki

Migracja strony bez utraty ruchu: checklista SEO Migracja — zmiana domeny, platformy, szablonu albo struktury adresów — to moment, w którym serwisy najczęściej tracą ruch z Google. Klucz to trzy rzeczy: pełna mapa przekierowań 301 ze starych adresów na nowe, zapis stanu SEO przed zmianą i codzienne sprawdzanie przez kilka tygodni po niej. Monitoring SEO: co pilnować na stronie, zanim zauważy to Google Monitoring SEO to codzienne, automatyczne sprawdzanie elementów strony, od których zależy jej widoczność w Google: kodów odpowiedzi, noindex, canonical, robots.txt, przekierowań, meta tagów i sitemap. W odróżnieniu od audytu nie szuka wszystkich błędów raz, tylko porównuje stan z wczoraj i daje znać, gdy coś się zmieniło.

Komunikaty Search Console

Błąd przekierowania Googlebot próbował podążyć za przekierowaniem i nie dotarł do strony docelowej. Przyczyny to pętla przekierowań, łańcuch dłuższy niż 10 kroków, zbyt długi adres albo pusty lub błędny adres w nagłówku Location. To realna awaria — strona nie wczyta się też użytkownikom. Duplikat, użytkownik nie oznaczył strony kanonicznej Google uznał stronę za kopię innej i sam wybrał, która z nich trafi do indeksu, bo strona nie ma linku kanonicznego. Rozwiązanie: wskaż canonical sam — na tę stronę, jeśli ma być w wynikach, albo na wersję główną, jeśli jest duplikatem. Google wybrał inną stronę kanoniczną niż użytkownik Strona ma canonical, ale Google uznał, że lepszą wersją główną jest inny adres, i zaindeksował tamten. Canonical to wskazówka, nie polecenie — Google ignoruje go, gdy inne sygnały (przekierowania, linki wewnętrzne, sitemapa, treść) wskazują co innego. Trzeba te sygnały ujednolicić. Mapa witryny: „Nie można pobrać” w Search Console Google nie zdołał pobrać albo odczytać pliku sitemap. Najczęściej plik zwraca błąd, jest zablokowany w robots.txt lub przez zaporę (np. Cloudflare), przekierowuje albo nie jest poprawnym XML-em. Przy świeżo dodanej mapie status bywa chwilowy — jeśli plik otwiera się poprawnie, odczekaj dobę. Nie znaleziono (404) Google trafił na adres, który odpowiada kodem 404 — strony nie ma. Same błędy 404 nie szkodzą reszcie serwisu i dla usuniętych treści są właściwą odpowiedzią. Naprawiać trzeba te 404, które miały ruch lub linki, i te, do których prowadzą linki wewnętrzne albo sitemapa. Soft 404 Soft 404 to strona, która odpowiada kodem 200, ale dla Google wygląda jak błąd: jest pusta, ma komunikat „nie znaleziono” albo jest przekierowaniem na stronę niezwiązaną z treścią, np. główną. Google traktuje ją jak 404 i nie indeksuje. Napraw: zwróć prawdziwy kod 404/410, przekieruj na odpowiednik albo dodaj treść. Strona alternatywna z prawidłowym tagiem kanonicznym To zwykle nie błąd. Google znalazł stronę, której link kanoniczny wskazuje inny adres, uznał ten wybór za słuszny i zaindeksował stronę wskazaną w canonical. Działać trzeba tylko wtedy, gdy na liście jest strona, która powinna być w wynikach samodzielnie. Strona wykluczona za pomocą tagu „noindex” Google pobrał stronę, znalazł dyrektywę noindex — w meta robots albo w nagłówku X-Robots-Tag — i zgodnie z nią nie dodał strony do indeksu. Jeśli to celowe (koszyk, panel klienta, strony testowe), wszystko w porządku. Jeśli nie, usuń noindex i poproś o ponowne zindeksowanie. Strona wykryta – obecnie nie zindeksowana Google zna adres (z linku albo z mapy witryny), ale jeszcze go nie odwiedził. Zwykle odłożył skanowanie, bo serwer odpowiadał wolno, adresów jest bardzo dużo albo strona wydaje się mało ważna. Pomaga szybszy serwer, mniej zbędnych adresów i lepsze linkowanie wewnętrzne. Strona zawiera przekierowanie Adres przekierowuje na inny, więc Google nie indeksuje go, tylko stronę docelową. Zwykle to normalne — np. stare adresy po migracji albo wersje http i bez www. Problem pojawia się, gdy przekierowujące adresy są w sitemapie, w linkach wewnętrznych albo w canonical, albo gdy przekierowuje strona, która powinna być w wynikach. Strona zeskanowana, ale jeszcze nie zindeksowana Google odwiedził stronę, ale zdecydował, że na razie nie doda jej do indeksu. To nie jest błąd techniczny, tylko ocena: treść wydaje się mało wartościowa, podobna do innych albo słabo powiązana z resztą serwisu. Poprawa treści i linkowania wewnętrznego zwykle pomaga bardziej niż ponowne zgłaszanie adresu. Zablokowane przez plik robots.txt Reguła Disallow w robots.txt zabrania Googlebotowi skanowania tego adresu, więc Google go nie pobiera. Dla koszyka, wyszukiwarki wewnętrznej czy filtrów to celowe. Jeśli na liście są strony, które mają być w wynikach, trzeba poprawić regułę — sprawdź w sprawdzarce robots.txt, która linia blokuje adres. Zaindeksowana, chociaż zablokowana przez plik robots.txt Google nie może skanować strony, bo blokuje ją robots.txt, ale i tak dodał ją do indeksu — zwykle dlatego, że prowadzą do niej linki. W wynikach pojawia się wtedy bez opisu. Rozwiązanie zależy od celu: jeśli strona ma być w wynikach, odblokuj ją; jeśli nie, odblokuj ją i dodaj noindex.

Słownik SEO technicznego

Indeksowalność strony Strona jest indeksowalna, gdy nic technicznie nie zabrania Google dodać jej do indeksu: odpowiada kodem 200, nie ma noindex, nie jest zablokowana w robots.txt, a canonical wskazuje ją samą. Indeksowalność to warunek konieczny, ale nie wystarczający — o zaindeksowaniu decyduje jeszcze ocena treści przez Google. Kody odpowiedzi HTTP a SEO Kod odpowiedzi HTTP to trzycyfrowa liczba, którą serwer odsyła przy każdym zapytaniu. Dla SEO liczy się prosta zasada: strona, która ma być w wynikach, musi odpowiadać kodem 200. Kody 3xx przekierowują, 4xx mówią, że strony nie ma, a 5xx, że serwer ma problem — przy dłuższej awarii Google zaczyna usuwać strony z indeksu. Link kanoniczny (canonical) Link kanoniczny to znacznik <link rel="canonical" href="…"> w sekcji head, który mówi wyszukiwarce, który adres jest główną wersją strony. Gdy ta sama treść jest dostępna pod kilkoma adresami, Google indeksuje zwykle wersję wskazaną w canonical. To wskazówka, nie polecenie — Google może wybrać inaczej. Mapa witryny (sitemap.xml) Mapa witryny to plik XML z listą adresów, które chcesz, żeby wyszukiwarka znała i skanowała. Pomaga Google szybciej znaleźć nowe i zmienione strony, zwłaszcza w dużych serwisach. Powinna zawierać tylko adresy kanoniczne z kodem 200 — bez przekierowań, błędów i stron z noindex. Meta description Meta description to znacznik <meta name="description" content="…"> z krótkim opisem strony. Nie wpływa bezpośrednio na pozycje, ale Google często pokazuje go pod tytułem w wynikach, więc decyduje o tym, czy ktoś kliknie. Dobry opis jest unikalny, konkretny i mieści się w około 150–160 znakach. Nagłówek H1 H1 to główny nagłówek treści strony (<h1>) — zwykle tytuł artykułu, nazwa produktu albo kategorii. Mówi czytelnikowi i wyszukiwarce, czego dotyczy strona. Dobra praktyka: jeden, widoczny H1 na stronę, zgodny z tematem i title. Noindex (meta robots) Noindex to dyrektywa, która mówi wyszukiwarce: nie pokazuj tej strony w wynikach. Umieszcza się ją w znaczniku <meta name="robots" content="noindex"> albo w nagłówku HTTP X-Robots-Tag: noindex. Google musi stronę pobrać, żeby noindex zobaczyć — dlatego nie wolno jej jednocześnie blokować w robots.txt. Przekierowanie 301 a 302 Przekierowanie 301 oznacza, że strona przeniosła się na stałe — Google przenosi sygnały na nowy adres i podmienia go w wynikach. 302 oznacza przeniesienie tymczasowe — Google dłużej trzyma w indeksie stary adres. Przy migracjach i trwałych zmianach adresów używaj 301 (albo 308). Renderowanie JavaScript (surowy HTML a wersja wyrenderowana) Wiele stron dostaje od serwera szkielet HTML, a treść, title, canonical czy meta robots dopisuje dopiero JavaScript w przeglądarce. Google renderuje JavaScript, ale robi to w drugim kroku i nie zawsze w całości. Jeśli surowy HTML i wersja wyrenderowana mówią co innego — np. inny canonical albo noindex tylko w jednej z nich — wynik bywa nieprzewidywalny. Robots.txt Robots.txt to plik tekstowy w katalogu głównym domeny (/robots.txt), który mówi robotom wyszukiwarek, których adresów nie skanować. Reguły Disallow i Allow dotyczą skanowania, a nie indeksowania — zablokowana strona może zostać w wynikach. Błąd w robots.txt potrafi zablokować cały serwis jedną linią. Soft 404 Soft 404 to strona, która odpowiada kodem 200 („OK”), ale w rzeczywistości jest błędem albo nie ma treści — np. „Nie znaleziono produktu”, pusta kategoria albo przekierowanie wszystkiego na stronę główną. Google rozpoznaje takie strony i traktuje je jak 404. Lepiej od razu zwracać prawdziwy kod błędu. Title (meta title) Title to znacznik <title> w sekcji head — tytuł strony widoczny w karcie przeglądarki i najczęściej jako niebieski nagłówek w wynikach Google. To jeden z najważniejszych sygnałów, o czym jest strona. Dobry title jest unikalny, zaczyna się od głównej frazy i mieści się w około 50–60 znakach. X-Robots-Tag X-Robots-Tag to nagłówek odpowiedzi HTTP, który przekazuje robotom te same dyrektywy co meta robots — np. noindex czy nofollow. Ustawia go serwer, a nie kod strony, więc działa też dla plików PDF, obrazów i innych plików bez HTML. Jest niewidoczny w źródle strony, dlatego łatwo go przeoczyć. Łańcuch i pętla przekierowań Łańcuch przekierowań to sytuacja, w której adres przekierowuje na kolejny adres, ten na następny i tak dalej, zanim dotrze do strony docelowej. Pętla to łańcuch, który wraca do adresu już odwiedzonego — strona nigdy się nie wczyta. Googlebot podąża najwyżej za 10 krokami; najlepiej, żeby był jeden.