Adres kanoniczny (canonical URL)

Jak wygląda

Ten sam produkt dostępny pod kilkoma adresami:

https://www.example.com/sukienki/zielona-sukienka/

https://example.com/sukienki/zielona-sukienka/

https://www.example.com/sukienki/zielona-sukienka/?utm_source=newsletter

https://www.example.com/sukienki/koktajlowe/?sort=cena&id=123

Google łączy je w jeden klaster i wybiera jeden adres. Twoja deklaracja w sekcji head każdej wersji:

<link rel="canonical" href="https://www.example.com/sukienki/zielona-sukienka/">

Albo w nagłówku odpowiedzi HTTP, co działa też dla plików PDF:

Link: <https://www.example.com/pliki/katalog.pdf>; rel="canonical"

Składnię i wdrożenie tagu opisuje hasło o linku kanonicznym. To hasło dotyczy pojęcia szerszego: adresu, który Google faktycznie wybiera.

Jak traktuje to Google

Dokumentacja Google (jak określić kanoniczny URL) porządkuje metody według wpływu na wybór strony kanonicznej:

1. Przekierowania - wyraźny sygnał, że cel przekierowania ma być kanoniczny.
2. Adnotacja rel="canonical" w kodzie HTML albo w nagłówku HTTP - wyraźny sygnał, że podany adres ma być kanoniczny.
3. Uwzględnienie adresu w mapie witryny - słaby sygnał.

Metody się kumulują, więc dwie zgodne metody dają większą szansę na pożądany wynik niż jedna. Ten sam dokument mówi, że ustawienie adresu kanonicznego nie jest zwykle niezbędne: jeśli nic nie wskażesz, Google ustali, która wersja jest obiektywnie najlepsza dla użytkowników.

Poza jawnymi metodami Google używa sygnałów zależnych od konfiguracji witryny. Według tej samej dokumentacji preferuje strony HTTPS zamiast HTTP, chyba że certyfikat jest nieprawidłowy, strona HTTPS ma niezabezpieczone zależności inne niż obrazy, przekierowuje do HTTP albo sama wskazuje tagiem wersję HTTP. Preferuje też adresy należące do klastra hreflang: jeśli dwie wersje językowe wskazują na siebie nawzajem, a trzecia nie jest w klastrze, kanoniczne będą te dwie. Dokument zaleca też linkować wewnętrznie do adresu kanonicznego, nie do duplikatu.

Przekierowanie tymczasowe działa inaczej niż stałe. Dokumentacja Google (przekierowania a wyszukiwarka Google) mówi, że przy przekierowaniu stałym w wynikach pokazuje się strona docelowa, a przy tymczasowym strona źródłowa. Różnice opisuje hasło o przekierowaniu 301 i 302.

Gdy Google wybierze inaczej niż Ty, dokument o rozwiązywaniu problemów (rozwiązywanie problemów z wyborem strony kanonicznej) wymienia typowe przyczyny: wersje językowe bez adnotacji hreflang, nieprawidłowe elementy kanoniczne wstawiane przez CMS lub wtyczkę, błędnie skonfigurowane serwery zwracające cudzą treść, ataki podmieniające tag albo przekierowanie oraz treści redystrybuowane. Dodaje, że po poprawieniu treści Google może trzymać strony w klastrze duplikatów jeszcze do 2 tygodni.

Kiedy ma znaczenie

• sklep z filtrami i sortowaniem, gdzie jedna kategoria ma dziesiątki adresów,
• parametry śledzące w linkach z newslettera i reklam,
• wersje z www i bez, z ukośnikiem na końcu i bez, HTTP i HTTPS,
• ta sama treść w kilku kategoriach albo pod starym i nowym adresem po migracji,
• treść publikowana w kilku formatach, na przykład HTML i PDF.

Najczęstsze błędy

Jak sprawdzić

Najpierw kod źródłowy. Z linii poleceń wyciągniesz tag jednym poleceniem:

curl -s https://www.example.com/strona/ | grep -i 'rel="canonical"'

Nagłówek HTTP sprawdzisz osobno, bo tag w kodzie i nagłówek mogą się różnić:

curl -sI https://www.example.com/strona/ | grep -i '^link:'

W przeglądarce otwórz narzędzia deweloperskie, zakładkę Elementy, i wyszukaj canonical w sekcji head.

Decyzję Google pokazuje tylko Search Console. Według dokumentacji Search Console (narzędzie do sprawdzania adresów URL) sekcja Indeksowanie stron zawiera pola „Adres kanoniczny określony przez użytkownika” i „Adres kanoniczny wybrany przez Google”. Wersję kanoniczną można określić tylko w zindeksowanych danych, więc test wersji opublikowanej jej nie przewidzi. Jeśli adresy się różnią, w raporcie Indeksowanie stron zobaczysz status Google wybrał inną stronę kanoniczną, a przy braku deklaracji status duplikat bez kanonicznej wybranej przez użytkownika.

Spójność tagu, nagłówka i przekierowań dla wielu adresów naraz pokaże sprawdzarka meta tagów. Zgodność mapy witryny z adresami kanonicznymi sprawdzisz w sprawdzarce sitemapy.

Monitorowanie

IndexRise co noc odczytuje tag canonical każdego monitorowanego adresu i porównuje go ze wzorcem. Zmiana adresu kanonicznego na inny, zniknięcie tagu albo wskazanie innej domeny to zdarzenie, o którym dowiadujesz się następnego ranka, a nie po tygodniach, gdy w Search Console zmieni się status i spadnie ruch.